Het conflict in Syrië verslaan? Zo doe je dat dus niet!

Bommen die om je heen ontploffen, kogels die langs je oren zoeven en jouw naam in de krant met een indringend verhaal over een oorlog. Hoe romantisch.

De Britse maatschappelijk werker Sunil Patel dacht dat hij op de bonnefooi oorlogscorrespondent kon zijn in Syrië. Hij vertrok zonder voorbereiding naar het door burgeroorlog verscheurde land en kwam middenin het conflict te staan. Een paar keer keek hij de dood in de ogen.

Patel stuurde zijn verhaal naar VICE. En het leest als een verhaal van hoe het niet moet.

Over een veldhospitaal in Aleppo:

The “hospital” looked like it had previously been a little hotel. Out front there were seven or eight bodies lined up along a wall. They were covered up in sheets, their stiff arms and legs sticking out from beneath the fabric. Next to them, a woman was crying hysterically over her son’s corpse. Reporters flocked around her. This was when I realized that maybe I wasn’t cut out to be a journalist. I couldn’t work up the gall to take a picture of her. Eventually, I took a few, but it was excruciating.

Hoe Patel en zijn fotograaf Carlos voor de tweede keer aan de dood ontsnapte bij een aanval van gevechtsvliegtuigen:

We accompanied four journalists on the drive there, during which we had another close call when one of Assad’s jets began following our taxi, which prompted one of the reporters I was with to take a photo with his flash. The pilot responded by swooping back around and firing two missiles at us on the highway. They missed, but our taxi driver almost had a nervous breakdown. I couldn’t really believe what was happening anymore. It was the most ridiculous ten seconds of my life.

The taxi driver was screaming at the guy who took the photo, and I thought he was going to burst into tears. And I said to Carlos: “Do you still want to stay in Syria?” Finally, he admitted we should leave.

Lees het hele verhaal bij VICE.

Vergelijkbare berichten